Eve döndük....Ailelimzden ayrılmış olmanın verdiği hüzün,Evin psikolojik ve fiziksel soğukluğu,Ayşe'nin eve alışamaması,dedesinin evini araması...Hepsi bir araya gelince insanı sıkıntı kaplıyor.Ayrılıklar zor oluyor gerçekten.Bazen sırf bu yüzden tatil olmasın istiyorum.Çünkü eve adapte olmakta zorlanıyorum.Belki size tuhaf gelecek ama...Ardından hüzünlü gözler bırakmaktan hiç bahsetmeyeyim:(
Bu kadar hüzün yeter deyip Yaptıklarıma geçeyim.Boş durmadık anne evinde:)Sırayla yayınlıyacağım inşallah.İlk olarak ilk defa kumaştan ev çalıştım.Evi yaptık.Kardeşim Ferda da yardımcı oldu :)Dedik ne olsun bu?Kapı süsü olsunAltına adını da yazalım Yeğenimiz Safa'ya hediye olsun.Sizler de beğenirsiniz inşallah.
Sevgiyle kalınız:)
